Κρίση ηλικίας

Φαίνεται πως, η κρίση της μέσης ηλικίας εμφανίζεται τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες σε κάποια μορφή, αν και ο όρος “κρίση” ίσως δεν είναι ακριβής.
Η κρίση της μέσης ηλικίας είναι απλώς ακόμα ένα στάδιο της ζωής και έχει τη δική της θέση και σημαντικότητα στην ανάπτυξη του ενήλικου ατόμου. Θα μπορούσε να ειπωθεί πως, είναι περισσότερο μια μεταβατική περίοδος που εμφανίζεται συνήθως γύρω από το χρονικό σημείο ενός σημαντικού γεγονότος της ζωής, το οποίο δίνει έμφαση στο πέρασμα του χρόνου, όπως, όταν και το μικρότερο παιδί φεύγει για σπουδές ή ο θάνατος ενός γονέα.
Σε αυτή την φάση συνήθως ο άνθρωπος βρίσκεται σε μια περίοδο επανεκτίμησης, έχει κατακτήσει κάποιες ικανότητες, έχει καταφέρει να υπάρξει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο μέχρι σήμερα και φτάνει ξαφνικά να αναρωτιέται:
Και τώρα τι; Αλλάζει το σώμα, η ενέργεια η διάθεση, αλλάζουν οι προτιμήσεις του, ουσιαστικά, καλείτε να ξαναγνωρίσει ”σήμερα” τον εαυτό του, με τις καινούργιες δεξιότητες που έχει κατακτήσει, τα δυνατά και τα αδύνατα σημεία του.
Με κάποιο τρόπο, οι περισσότεροι άνθρωποι περνάνε αυτή την μεταβατική περίοδο στην ζωή τους.
Συμβαίνει σε αρκετές φάσεις της ζωής και χρειάζεται, οπως αναφέρω και παραπάνω, να ξανασυναντηθούμε με τον εαυτό μας, να συστηθούμε ξανά.
Φυσικά, αυτό είναι αρκετά επώδυνο για κάποιους, το γνώριμο και συνηθισμένο της καθημερινότητας, η εικόνα που έχει το άτομο για τον εαυτό του, δεν είναι κάτι που αποχαιρετά εύκολα.
Υπάρχει κάτι ”εκεί” το οποίο μας λέει ότι “ξεπερνούμε τα καλύτερα μας χρόνια” ή ότι ο χρόνος μας τελειώνει, κάτι δεν πάει καλά, όλα αυτό είναι αρκετό για να πυροδοτήσει μια ‘’έκρηξη’’ από συναισθήματα.
Για ορισμένα άτομα, η μέση ηλικία μπορεί να είναι μια περίοδος τεράστιου προβληματισμού.
Μπορεί να κοιτάξουν πίσω στα χρόνια τους και να αναρωτηθούν πώς θα ήταν η ζωή τους αν είχαν ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο.
Μερικοί άνθρωποι μπορεί να μετανιώσουν που δεν επέλεξαν διαφορετική καριέρα ή δεν δημιούργησαν μια ζωή που κάποτε ονειρευόταν να ζήσουν. Το πρώτο σας ζευγάρι γυαλιά ανάγνωσης, τριχόπτωση, έναρξη της εμμηνόπαυσης ή θάνατος κάποιου συνομήλικο, είναι καταστάσεις που μπορεί να ταράζουν και να τρομάζουν το άτομο.
Όλα τα παραπάνω τα συναντάμε αλλάζοντας στάδια στην ζωή μας.
Πολλοί συνάνθρωποι μας, σε αυτή την φάση φαίνεται πως έχουν πάρει απόσταση από τον βασικό σύμμαχο τους, ο οποίος δεν είναι άλλος από τον εαυτό τους. Σε αυτό το σημείο είναι που μπορεί να υπάρξει αλλαγή μέσα από την ψυχοθεραπεία. Ζητώντας βοήθεια ο άνθρωπος και παραδεχόμενος την ανάγκη του για αυτή, ήδη έχει κερδίσει κάτι πολύ σημαντικό, είναι η στιγμή που σταματάει να παλεύει.
Ένας σύμβουλος με προσωποκεντρική και focusing βιωματική προσέγγιση, μπορεί να γίνει συνοδοιπόρος στο προσωπικό ταξίδι του ανθρώπου.
Θα βοηθήσει και θα σταθεί με σεβασμό, κατανόηση και φροντίδα, για να ανακτηθεί η σχέση με τον πολύτιμο εαυτό. Με αυτό τον τρόπο το άτομο μπορεί να ξαναβρεί μια βαθιά αίσθηση κατεύθυνσης, η οποία παρέχεται απλόχερα από τον εαυτό μας την κάθε στιγμή, αρκεί, να είμαστε εκεί για την ακούσουμε.