Το σταθερό, το καθημερινό, το οικείο, είναι πολύ σημαντικό για πολλούς από εμάς. Είναι τόσο σημαντικό, οπού, προκειμένου να το διατηρήσουμε υπάρχει ένα μεγάλο κόστος, ψυχικού και συναισθηματικού πόνου.
Σαν άνθρωποι επιλέγουμε αρκετές φορές ένα άνετο και βολικό μονοπάτι στηρίζοντας με θάρρος τις ιδέες, τα πιστεύω και την υπάρχουσα γνώση μας για την ζωή. Αυτό προκαλεί ασφάλεια και μια αίσθηση “σιγουριάς” και καλά κάνει.
Το θέμα είναι πως, αυτό που σήμερα προκαλεί ασφάλεια, κάποια στιγμή μπορεί να σταματήσει να δίνει αυτή την αίσθηση. Σε αυτό το σημείο ξεκινάει μια προσπάθεια να παραμείνουν τα πράγματα ίδια, να παραμείνει η αίσθησή όπως παλιά με οποιοδήποτε κόστος. Είτε λέγεται σχέση, είτε μια δουλειά, είτε μια φιλία, φωνάζουν τα πράγματα για αλλαγή, αλλά συνήθως ο φόβος μας κάνει και τυφλούς και κουφούς.
Ακόμη και αν αυτή η ‘’μετακίνηση’’ είναι μια μικρή αλλαγή, συνήθως λειτουργεί σαν ντόμινο και φέρνει και άλλες αλλαγές, κάτι το οποίο είναι αρκετά φοβιστικό και ίσως τρομακτικό.
Έτσι, αν μια κατάσταση που βρισκόμαστε τώρα δεν μας αρέσει, εξακολουθεί να είναι μια γνώριμη κατάσταση και αυτό αφήνει μια αίσθηση ασφάλειας!
Αυτή η αίσθηση είναι ικανή να κρατήσει πολλούς ανθρώπους παγιδευμένους σε καταστάσεις στις οποίες το άτομο θυσιάζει ένα διαφορετικό τρόπο ύπαρξης.
Το διαφορετικό αφορά μια ύπαρξη με περισσότερη ελευθερία, με ελπίδα και πληρότητα ακόμα και όταν τίποτα εξωτερικό δεν παραμένει ίδιο. Αυτό που μένει σταθερό είναι η εμπιστοσύνη στον εαυτό, η εμπιστοσύνη που γεννιέται μέσα από την αλλαγή. Μια αίσθηση ασφάλειας στον πυρήνα μου, όχι αποκλείοντας τους ανθρώπους, τις σχέσεις και τις συναναστροφές, αλλά έχοντας την βαθιά γνώση πως έχω το πολυτιμότερο όλων μαζί μου και αυτό είναι ο εαυτός μου.
Λέγεται πως, όταν ο πόνος του να παραμείνω ίδιος είναι μεγαλύτερος από τον πόνο της αλλαγής, τότε έρχεται η πολυπόθητη μετακίνηση.
Αυτός ο πόνος φέρνει τον άνθρωπο συνήθως στη θεραπεία.
Ένας Θεραπευτής με Focusing προσανατολισμό ακούει όχι μόνο τις λέξεις, αλλά και τα συναισθήματα και τα νοήματα που δεν έχουν ακόμα ειπωθεί, αλλά υπάρχουν ως ‘’αίσθηση’’ κάπου εκεί. Ο θεραπευτής, πριν αντιδράσει, διαισθάνεται το νόημα του πελάτη του μέσα από το την δική του βιωματική αίσθηση και προσπαθεί να βοηθήσει μέσα από τις θεραπευτικές συνθήκες, όπως είναι η ενσυναίσθηση, η αυθεντικότητα και η άνευ όρων αποδοχή.
Μέσα από την σχέση ο άνθρωπος αρχίζει να προσεγγίσει όλες εκείνες τις πλευρές που φοβούνται ή τρομάζουν να επιτρέψουν την αλλαγή. Ξεκινάει μια σχέση με τον εαυτό στο εδώ και τώρα. Μια σχέση με προοπτική η οποία μπορεί να επαναφέρει την εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, την κρίση μας και την αξιολογική μας ικανότητα.
Βαβελίδης Πασχάλης
Προσωποκετρικός και Focusing Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας
Mob: 6948579292
Ο φόβος και η ανάγκη να αλλάξω!
