Οι σχέσεις στη ζωή μας δεν είναι κάτι το σταθερό.
Θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι κάτι ζωντανό το οποίο δημιουργείτε από τους εμπλεκόμενους, μεταβάλλεται συνεχώς και χρειάζεται πολύ φροντίδα.
Αρκετοί άνθρωποι έχουν την προσδοκία να αποκτήσουν μια σχέση οικειότητας, φροντίδας και μοιράσματος για να νοιώθουν ασφαλείς, ‘’γεμάτοι’’ και ευχαριστημένοι. Μια σχέση μπορεί να προσφέρει αγάπη, υποστήριξη στις δοκιμασίες της ζωής, ψυχική και συναισθηματική ανάπτυξη μέσα από την αλληλεπίδραση.
Φυσικά, η αφοσίωση, ο αλληλοσεβασμός, η αλληλοκατανόηση, η εμπιστοσύνη, το μοίρασμα, η οικειότητα και τελικά αυτό που μετουσιώνεται και γίνεται αγάπη, είναι αποτέλεσμα ‘’δουλειάς’’ του καθενός ξεχωριστά.
Πώς όμως μπορούμε να το πετύχουμε; Πως μπορώ να κάνω πραγματικότητα αυτό που τόσο ποθώ;
Αυτό που χρειάζεται να κάνει κάποιος για να μπορέσει να συνδεθεί με έναν άλλο άνθρωπο σε βάθος, με τα χαρακτηριστικά που περιγράφονται παραπάνω, είναι να εστιάσει στον εαυτό του.
Ακούγεται περίεργο και ίσως εγωιστικό, αλλά το ‘’εστιάζω σε εμένα’’ σε αυτή την περίπτωση, είναι το να δώσω χώρο και να φροντίσω όλα αυτά που μπορεί να παρεμβάλουν στην προσπάθεια μου να σχετιστώ με έναν άλλο άνθρωπο.
Υπάρχουν πολλά θέματα που μπορεί να παρεμβάλλουν στις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους.
Θέματα που έχουν την ρίζα τους αρκετά χρόνια πίσω, τόσο πίσω, που μπορεί να μην έχουμε ιδέα για το πόσο πολύ μας επηρεάζουν. Απλά γινόμαστε παρατηρητές στα αποτελέσματα των προσπαθειών μας, τα οποία καταλήγουν να μας πληγώνουν ξανα και ξανά.
Ο τρόπος που έχουμε μεγαλώσει και οι εμπειρίες της ζωής μας, μπορεί να παρεμβάλουν καθοριστικά στην ικανότητα του σχετίζεσθε.
Ένα παράδειγμα του χθες που μπορεί να επηρεάζει το σήμερα είναι, εκείνες οι φορές που κάποιος ένιωσε μέσα από την σχέση του με τους “σημαντικούς άλλους” (οικογένεια, φίλοι, συμμαθητές κοκ), πως δεν είναι αρκετός, δεν μπορεί να τα καταφέρει, πως υπολείπεται με κάποιο τρόπο και δεν είναι σημαντικός.
Όλες αυτές οι στιγμές και άλλες τόσες, με μηνύματα σαν τα παραπάνω, προετοίμασαν το έδαφος για μια “ματιά” στην ζωή και στον εαυτό, χωρίς εμπιστοσύνη και με φόβο μεγάλο για την οικείοτητα.
Τέτοια μηνύματα και άλλα σαν και αυτά, έχουν λεχθεί με διάφορους τρόπους, άλλες φορές δυνατά και καθαρά και άλλες μέσα από διφορούμενα μηνύματα.
Όταν το άτομο είναι συνεχώς εκτεθειμένο κατά την παιδική του ηλικία σε συμπεριφορές που δεν προάγουν την εμπιστοσύνη στον εαυτό του, τότε η εστία αξιολόγησης (της ζωής του) τείνει να γίνει εξωτερική και το άτομο αρχίζει να μη βασίζεται στην δική του προσωπική εκτίμηση των καταστάσεων, αλλά να καθοδηγείται από τα ”φαντάσματα”, τις φωνές από το παρελθόν και από τους άλλους ανθρώπους.
Η προσωποκεντρική και Focusing βιωματική προσέγγιση, έρχεται να βοηθήσει το άτομο να αναπτυχθεί έτσι ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει το ”πρόβλημα”.
Ο προσωποκεντρικός focusing σύμβουλος/ ψυχοθεραπευτής, θα βοηθήσει τον άνθρωπο να ξεκινήσει ένα εσωτερικό ταξίδι με σκοπό την συνάντηση όλων αυτών των θεμάτων που απομυζούν την καθημερινότητα του.
Η συνάντηση με τα στερεότυπα, με τους οικογενειακούς “μύθους” και με τις τραυματικές εμπειρίες του παρελθόντος, μπορεί να φέρει κάτι φρέσκο και ανανεωμένο στην ζωή μας.
Η συνάντηση με αυτό που τρομάζει, φοβίζει, συγκινεί κοκ, έχει την ιδιότητα να διευρύνει τον ορίζοντα και την ζωή του ατόμου.
Βαβελίδης Πασχάλης – Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας
Mob: 6948579292